مردی که گم شده

مردی که گم شده در این دنیای سردرگمی ها=وب و زمین

آهای خروس زری با تو ام !

دنیای بچگی ام قشنگ ترین دنیای سپری شده ام بود ، روزهایی تماما رنگی ، پر از شادی و خنده ، خاطراتی پر از شیرینی ، خنده های عمیق ، روزهایی که هر وقت یادشون می افتم لبخند می زنم ، ته گلوم شیرین میشه.

این روز ها هم قشنگ اند ، با همه ی چالش هاش ، دوست ندارم برگردم به عقب ، دوست ندارم دلم رو به گذشته خوش کنم ، ولی هروقت که یاد ِ اون دوران خوب می افتم دوست دارم تا آخرش رو برای خودم تعریف کنم و شاد بشم.

اصولا عطر و موسیقی خاطرات آدم رو زنده می کنند. خروس زری یکی از اون چیزا یا اون آهنگ هاست که منو عقب می بره رو میذاره کنار اون امیر ِ کوچیک ... اون دوران کلی حرف و خاطره ی قشنگ نگفته داره از گل های نرگس ِ توی حیاط تا راه پله ی پر از گلدون و تا اطاق ِ من و همین نوارِ خروس زری و داستان هایی که این نوارِ قدیمی داره و ... یادم باشه یه روز همه ی این ها رو برای گلم بگم.

پ.ن 1 : اون تیکه ی معروف خروس سحری رو از اینجا گوش کنید : اینجا

پ.ن 2 : مرسی از آیتک که فضای من رو نوستالژیک کرد :)  خروس زری رو بصورت کامل از این پستِ آیتک بگیرید ، و برای شنیدن آلبوم موزیکهای نوستالژیک و نوشته های دیگه ی آیتک از اینجا به وبلاگش برید : اینجا

   + امیر ; ٩:٥٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٤/٧
comment نظرات ()