مردی که گم شده

مردی که گم شده در این دنیای سردرگمی ها=وب و زمین

شعر ِ سپید در دحد سپیدی مغز یک کودک استثنایی

بی صدا هم که بگویی

باز من می فهمم

بی نگاه هم که بگویی

باز من می فهمم

بس که رفته ای و جا باز کرده ای

در دلم

صدایت ناگفته

می پیچد

در دلم

تو فقط فکر کن

به روز سپید

ولی

سیاهی ها را هم دست کم نگیر

 

پ.ن : خیلی وقت ها آدم دلش می گیرد و دل یک نفر را می شکند .

   + امیر ; ۳:٥٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱/٢٥
comment نظرات ()